Nieprzenikniona ciemność i blask świec zapowiadają niezwykłe wydarzenia, a potem do „cmentarnej kaplicy” w środku sali nr 24 zakrada się grupa wieśniaków, która idzie na dziady – to jest początek spektaklu „Dziady” cz. 2 na podstawie dramatu Adama Mickiewicza zagranego przez klasę VIIa.
Spotkanie ze zmarłymi zwraca uwagę na przemijalność ludzkiego życia oraz problem winy i kary. Widma przekazują prawdy moralne i w ten sposób uczą, jak żyć, by zasłużyć na miano człowieka.
Każdy z nas w trakcie przedstawienia ma szansę spojrzeć jeszcze raz na swoje życie i zastanowić się, jakich błędów unikać.
Młodzi aktorzy świetnie poradzili sobie z trudnym tematem i tekstem. Mimika i gesty, a także ruch sceniczny były idealnie dopasowane. Aktorzy wydawali się być stworzeni do swoich ról.
Ich sugestywna gra , ciekawa scenografia, efekty świetlne i pomysłowe kostiumy to atuty tego widowiska.
Gratulacje dla wszystkich!
Świetne widowisko w barwny i realistyczny sposób ukazało tradycję odprawiania dziadów i wpisało się w tematykę niedawno obchodzonych świąt poświęconych zmarłym.
Świetne widowisko w barwny i realistyczny sposób ukazało tradycję odprawiania dziadów i wpisało się w tematykę niedawno obchodzonych świąt poświęconych zmarłym.